பக்கங்கள்

வியாழன், 20 ஜனவரி, 2011

குழந்தைகள் சூழ்ந்த வானம்

வலி நிரம்பியே
வாழ வேண்டியிருக்கிறது

எப்போதும் யாரும் கடத்தப்படலாம்
வீடு திரும்புவது நிச்சயமில்லை

இதழ்களை மூடிக்கொண்டு
உம்மென்று இருக்கிறது
அந்தப் பள்ளத்தாக்கில்
அத்தனை பூக்களும்

துப்பாக்கிகளாய் மாற
நின்று கொண்டிருக்கிறன
வில்லோ மரங்கள்

ஒருபுறம் வன்முறையாளனும்
ஒருபுறம் படையாளனும்
கதவு தட்டுகிறான்
வீட்டிலிருக்கும் யாரையாவது கேட்டு

வன்முறையாளன்
வாசலோடு போய் விட
படையாளனின் அழுக்கேறிய
பூட்ஸ் கால்கள்
வீடு முழுக்க அச்சை பதித்தும்
அவன் கண்கள் அச்சத்தை
பதித்தும் வெளியேறுகின்றன
வீட்டிலிருந்து
எதையாவது எடுத்தும்
யாரையாவது இழுத்தும்

பிள்ளைகளின் கல்வி
பெருங்கனவாகிறது

ஜீலம் நதியில் சிலநேரம்
பிணங்கள் மிதக்கிறது

ஆசைகள்
விருப்பங்கள்
தேவைகள்
அனைத்தையும் ஓடித்துப்போட்டு
ஊரடங்கு பெரும் பேய்
முடக்கி வைக்கிறது
வீட்டிற்குள்ளேயே

பசியால் பகலும்
வலியால் இரவும்
கடந்து கொண்டிருக்க

இன்னமும் எப்படி
இனித்துக் கொண்டிருக்கிறது
காஷ்மீரின் ஆப்பிள்.

கருத்துகள் இல்லை:

பின்பற்றுபவர்கள்

மின்னஞ்சல்: bharathijibran@gmail.com

இந்த கவிதைப் பூக்களை உங்கள் மினனஞ்சல் பூக் கூடையில் பெற...

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

web site tracking statistics
Clicky Web Analytics

இந்த கவிதைப் பூக்களை உங்கள் மினனஞ்சல் பூக் கூடையில் பெற...

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

தமிழில் எழுத....


Recent Comments

வலைப்பதிவு காப்பகம்